Çağını bil, çağına yakış, güzelliklerle yarış"

İşte, ağaç, işte deniz, işte toprak, hayat budur

Cahit Berkay, Cem Karaca'yla ilgili bir anısını anlatıyor: "Cem bir gün sabaha karşı eve döner. Bir bakıyor ev bomboş. O zamanki karısı bütün eşyaları alıp gitmiş. Haberi alır almaz, atladım gittim yanına; bomboş evde, kırık sandalyede oturuyor. Kim olsa ağız dolusu küfrü basardı, ama o 'Arsen Lüpen* gibi hatunmuş, gayrisi kalmış menkul olan her şeyi almış gitmiş Cahit. Allahtan ev prefabrik değil, yoksa onu da götürürmüş."